fbpx

Segregacija, HIV i Afroamerikanac na tronu US Opena: Priča o Arturu Ešu

Te 1968. godine buktao je vijetnamski rat, u Beogradu su se dogodili studentski protesti i Titovo "izvinite", čovek je video tamnu stranu Meseca, ubijen je Martin Luter King, a prvi Afroamerikanac je osvojio US Open.

Bio je 25. avgust 1968. godine kada je Artur Eš visoko podignutim rukama proslavio poslednji poen i prvu pobedu tenisera tamne putu na Otvorenom prvenstvu Sjedinjenih Američkih Država. Postao je tako simbol otpora i jedan od najznačajnijih Afroamerikanaca u svetskom sportu.

Artur Eš je rođen 10. jula 1943. godine.

Brižni ali strogi otac ohrabrivao je malog Artura da bude dobar učenik, ali i da se bavi sportom, iako mu nije dozvoljavao da igra američki fudbal, zbog prilično nežne građe. Tako je Eš počeo da igra tenis sa sedam godina i ubrzo je njegov prirodni talenat primetio student sa Univerziteta u Virdžiniji, Ron Čeriti, koji je u to doba bio najbolji crni teniser u Ričmondu. Počeo je da uči Eša osnovne udarce i ohrabrio ga da se takmiči na lokalnim turnirima.

Nastavio je da trenira tokom srednje škole, a sa prvim problemima suočio se 1960. godine.

Zabranjeno mu je da koristi gradske zatvorene terene i da igra sa belom decom. Ipak, zaobilaznim putevima došao je stipendije kalifornijskog univerziteta a 1963. godine ušao u Dejvis kup tim SAD. Pet godina kasnije, osvojio je US Open.

Eš je zatim pisao knjige i snimao dokumentarne filmove o borbi afroameričkih sportista za jednaka prava, ali njegova životna borba, prebrzo je završena.

Tokom operacije prilikom koje mu je ugrađen bajpas, tokom transfuzije, Eš je primio krv zaraženu HIV virusom.

Preminuo je 1993. godine, sa nepunih 50 godina, zbog upale pluća izazvane HIV-om.

Sports magazin

 

Štampa