fbpx

Miloš Šestić, ljubimac navijača Crvene zvezde, poslednju od pet titula prvaka Jugoslavije nije osvojio sa crveno-belima iz Beograda, već sa onima iz Novog Sada. Bio je vođa šampionske generacije, koja je bacila na pleća sve članove „velike četvorke“ i drugi put u klupskoj istoriji osvojila pehar namenjen najboljem timu od Vardara do Triglava.

Poslednji dan maja 1989. godine bio je sve samo ne običan za navijače Vojvodine. Nadali su se i verovali da će na svom stadionu, posle 23 godine čekanja, ponovo osvojiti titulu i otvoriti slavljenički šampanjac. Uslov za to bio je da njihovi ljubimci savladaju tuzlansku Slobodu, čime bi kolo pre kraja šampionata obezbedili nedostižnu bodovnu zalihu u odnosu Crvenu zvezdu. Izabranici Ljupka Petrovića, koji je dve godine kasnije jugoslovenski zamenio vrhom Evrope, predvođeni na terenu nekadašnjom vedetom prvog pratioca i reprezentativcem Jugoslavije Milošem Šestićem sa kapitenskom trakom oko ruke, pred 15.000 navijača stavili su pečat na maturski rad. Dva dana u karantinu, nakon trijumfa nad Čelikom, očito su im dobro došla da srede misli i odigraju najbolje kada je bilo najpotrebnije...

O čitavoj sezoni, izuzetnom sastavu koji je na raspolaganju imao Ljupko Petrović, ko je bio protiv da se iz inostranstva vrati u Crvenu zvezdu i kako ga je zadivio Siniša Mihajlović, za Sports magazin u opširnom intervjuu govori jedan od najboljih driblera jugoslovenskog i srpskog fudbala, Miloš Šestić. Još samo danas u prodaji!

Foto: arhiva FK Vojvodina

Sports magazin 

Štampa